Trendun: Profesyonel Hizmet Kaynağı ...

Anne! Ben oyuncu olucam!

Güncel Durum : Aktif | Kayıtlı Firma Sayısı : 378
48
Anne! Ben oyuncu olucam!

27 Mart —  Önce reddedilme, kendine olan güvenini yitirme ve depresyon... Zafer sonra geliyor. Anne ve babasına gidip şöyle diyen bir çocuk...


Russell Crowe: Üniversiteye gitmek ve tarih okumak istiyordum, ama babam uzun bir süre işsiz kaldı ve o dönemde beni okutacak parası da yoktu. Aramızda geçen ciddi diyaloglardan birinde ona, “İçimde büyüyen bu eğlence dünyasına girme dürtüsünün peşinden gitmeliymişim gibi hissediyorum” dedim. Babam da “Senin teknik eğitim veren bir okula gitmeni ve zor durumda kaldığında güveneceğin bir mesleğin olmasını isterim” dedi. Ben de “Hayatımda pek çok kez başarısız olacağımdan eminim, ama asla vazgeçmeyeceğim.” dedim. O da “Nasıl istiyorsan, öyle olsun” dedi.

       

       Julia Roberts: Anneme “Oyuncu olmak istiyorum” diyen dört çocuğun üçüncüsüydüm. Bu yüzden fazla yadırgamadı. Ama ona telefon edip “Fikrimi değiştirdim. Eve dönmek istiyorum. Evi çok özledim. Çok mutsuzum. Sevmediğim bir işte çalışıyorum ve oyunculuk yapmak için gerekli insanlarla bile tanışamıyorum” dediğimde, bana çok yardımcı oldu. Eve dönmeme asla izin vermedi. O anda annemden nefret ettim, ama şimdi beni kalmaya zorladığı için ona minnettarım.









Julia Roberts ve Russell Crowe

       

       

       Joan Allen: Ailem yalnızca benim kendime bakabileceğimden emin olmak istedi. Aç kalmamak için gerekli yeteneklerim olsun istediler. Bu yüzden tiyatroya başlamadan önce uzun yıllar, Chicago’da sekreter olarak çalıştım.Marica Gay Harden

       

       Marcia Gay Harden: Fazla iş bulamadığım zamanlarda çok mutsuz günlerimiz oldu. Oyuncular birliğine üye olana kadar sürekli bütçe hesabı yapmak zorunda kaldım... Bu arada babam da bir bilgisayar programı öğrenmem için çok ısrar ediyordu ve sürekli “Şu iş için 200 dolar ayırsan” diyordu.

       

       Benicio Del Toro: Babam, aramızda geçen konuşmadan sonra benimle bir yıl konuşmadı. Negatifti, negatif... Babam bir avukat ve tepkisi şöyle oldu: “Tanrım! Bu bir gençlik aşkı. Geçecektir...”. “Olağan Şüpheliler / The Usual Suspects”i (1995) izledikten sonra sinemayı sevmeye başladı. Hatta şimdi sinema hakkında yazılar bile okuyor. Gidip izliyor, arayı kapatmaya çalışıyor ve şimdi biraz olsun konu hakkında konuşabiliyoruz.

       

       Javier Bardem: Annem bir aktris, amcam aktör, büyükbabam ve büyükannem de oyuncuydu. Babamın ise bu işle pek ilgisi yoktu. Annem “Bu işte her gün çalışıp ev kiranı ödeyemeyebilirsin. Bu yüzden söyledikleri hiçbir şeye inanma. Sana “İyisin” derlerse inanma, “Kötüsün” derlerse de inanma” demişti.

       

       Laura Linney: Babam bir oyun yazarıydı. Ben de tiyatroya çok yakın büyüdüm. Bu yüzden içeride neler olur biter biliyordum. Ne kadar zorlanacağım konusunda yanlış fikirlere sapmadım. Ailem de hiç aşırıya kaçmadan bana destek oldular. Ang Lee

       

       Ang Lee: Ailem için bir utanç kaynağıydım. Mutlu değillerdi. Uzun bir mücadele oldu. Ama şimdi baskının hiç de iyi bir şey olmadığını anladılar: İnsan eninde sonunda istediğini yapacaktır.

       

       Ed Harris: Ulusal ligde oynayabilmek için Columbia Üniversitesi’ne girdim ama bir futbol oyuncusu olarak asla başarılı olamayacaktım. Bana bir bakın: 1.70 boyundayım, 72 kiloyum ve hiç de hızlı değilim. Babam televizyonun ilk dönemlerinde şarkıcılık yapmıştı. Bu yüzden sanatla az da olsa olsun tanışıktı. Ayrıca ailem tiyatroya bayılırdı. Bu yüzden oyunculuk yapmak istediğimi söylediğimde bana destek oldular.

       

       

       

Ntv

27 Mart —  Önce reddedilme, kendine olan güvenini yitirme ve depresyon... Zafer sonra geliyor. Anne ve babasına gidip şöyle diyen bir çocuk...